سخت به دیدار تو آلوده ام، منتظرت تا به سحر بوده ام سخت دلم با نظرت می زند، وه چه خیالی؛ همه بیهوده امعکس طربناک دو چشمان تو، چارقدی بر سر چشمان منزلف پریشان به سر شانه ات، از چه در این دشت من آسوده امسروِ حسودِ درِ باغِ خیال، کَج نگرد قدّ تو را بس که اوطعنه ز تعریف گل رُز شنید، من چه کنم، من که خودم دیده امکبک خرامان به همه کوه و دشت، خویش ز انظار نهان می کندراه مرو، این چه ذلالت به اوست، من که دگر رو سیَه از دوده امآذر 94

مینویسم چون میدونم هیچکس نمیخونه. حتی تو. حتی او. حتی خودمم بعدا نمیخونم. خدایا چرا این روزا اینقدر دارم دل میشکنم. تو که اون بالایی و میبینی نظزت چیه؟ عذابی بدتر از این هم میتونی برام در نظر بگیری؟ اینکه میبینم ناخواسته دل کسی رو میشکونم داغونم میکنه. خدایا به تو هم نمیتونم دیگه حرف دلم رو بزنم. بیخیال. کاش محرم زودتر بیاد. کاش امسال بتونم سیر گریه کنم که سبک بشم. چقدر دلم یهو هوس کربلا کرد. یعنی میشه؟